سلام

آذر است.

اما همیشه برای من آبان می ماند.

خدا یک قطره از صبری که برای تو کنار گذاشته بود را برداشت

و ایوب را ساخت.

تولدم بود.

یادت  ............... نیست.

دیگر یادت نمی ماند.

نمی مانم .

۲۰/آذر/چه فرقی می کنم؟

+

+

+

گفتم که صبوری تو را ندارم.

ممنون از SMS ات.

۲۲/آذر/کاش برای تو زیبا باشد

 شاید باید در این روز آبان اینجا را پر می کردم از آنچه که

در خورت باشد

اما با همه ی روز مرگیم که خسته ات می کند می گویم :

 تولدت مبارک!

مثل دیشب که بعد از پنج بار تبریک گفتی : باشه.خدافظ

اینها را با بغض نوشته ام.

.

.

.

شب ها که می خوابی

زنبورها بی خانمان می شوند

و من به تمام گربه ها ایمان می آورم

شب ها که خوابم نمی برد

پلک هایم بی حضوریت را سجده می شوند

*

یوسف اگر می دانست

روزی با زندان هم آغوش می شود

هیچ وقت به ساربان دلخوش نمی کرد

و تو اگر می دانستی عاقبت ِ  "آذر" ، "آزار" است

آخرین ماه سال می شدی.

ولی حالا

اعتراف سخت می شود

اعتراف به اینکه اگر

رد لب هایت را از تک به تک مژها و تار به تار موهایم

پاک کنم

باز هم آبان است

که اگر از تقویم خط بخورد

آذر هم هیچ وقت نخواهد آمد.